Als team bepalen we een goede aanpak voor de jongeren

Verhalen uit de praktijk

Vanaf het moment dat Horsterveen als vierde tijdelijke locatie werd toegevoegd aan de RJJI, werkt Ronny als pedagogisch medewerker binnen de Limburgse jeugdinrichting. Daarvoor werkte hij in PI Zuid-Oost in Ter Peel en heeft hij alle regimes gedraaid die je je maar kunt bedenken. Toen hij hoorde van deze nieuwe tijdelijke locatie, twijfelde hij geen moment en besloot hij te solliciteren. “Jongeren zijn over het algemeen veel onvoorspelbaarder. Het is heel leuk om daarmee aan de slag te gaan. Je kunt ze echt nog wat bijbrengen en je voelt dat je echt van toegevoegde waarde kunt zijn”.

Ronny RJJI
Beeld: ©DJI / DJI

Bij de volwassen doelgroep was ik PIW’er (Penintentiair inrichtingswerker) en ging ik weinig persoonlijk in gesprek met de gedetineerden. Je stond vaak met twee medewerkers op 40 mannen of vrouwen en was voornamelijk bezig met deurtjes open en dicht maken. Bij deze jonge doelgroep is het meer een allround functie waarbij je veel meer in gesprek gaat met de jongeren. Doordat er aanzienlijk minder jongeren op een leefafdeling verblijven, is er ook veel meer persoonlijk contact. Dan heb je echt het gevoel dat je iets kan bijdragen.

Mentorrol

Als pedagogisch medewerker ben je ook mentor van één of meerdere jongeren. Gedurende de dag volgen jongeren een gestructureerd dagprogramma waarbij er veel van ze gevraagd wordt, maar je bent ook de hele dag een aanspreekpunt voor de jongeren. Dat begint al s ’ochtends bij het wekken en het gezamenlijke ontbijtmoment en loopt door tot en met de avond waarbij we weer gezamenlijk eten en op de groep zijn. Je zorgt ervoor dat die momenten goed verlopen, stuurt bij wanneer dat nodig is maar beloont jongeren ook wanneer ze dat verdiend hebben. Tijdens de overdrachtmomenten en teamvergaderingen bespreken we dat gedrag ook weer met het team, zodat we gezamenlijk een goede aanpak kunnen bepalen.

Doelgroep

De jongeren die hier verblijven zijn gemiddeld tussen de 18 en 25 jaar, een wat oudere doelgroep met verschillende milieus. De soorten delicten zijn ook heel divers. De een komt uit een voorbeeldgezin maar heeft iets meegemaakt waardoor hij is afgegleden en de ander komt uit een gebroken gezin en is altijd bezig geweest met overleven. Maar in principe zijn het kortgestrafte jongeren en zitten ze maximaal drie maanden hier. Daarna worden ze overgeplaatst of komen ze in die periode (of daarna) vrij. 

Het is een interessante doelgroep. Er gebeurt meer en het is dynamischer. Bij jeugd kan het van het een op het andere moment anders zijn. Jongeren zijn over het algemeen veel onvoorspelbaarder. Het is heel leuk om daarmee aan de slag te gaan. Je kunt ze echt nog wat bijbrengen en je voelt dat je echt van toegevoegde waarde kunt zijn. Ik haal mijn voldoening echt uit de persoonlijke gesprekken met ze.

levelen

Een goede groepsleider moet met de jongeren kunnen levelen. Eigenlijk kan ik heel moeilijk uitleggen waar het hem in zit. Je hebt het of je hebt het niet. Alle jongeren die hier verblijven hebben een andere achtergrond en dus ook een andere benadering nodig. Je moet daarom goed kunnen schakelen en communiceren. Een ander belangrijk aspect is assertief zijn en op de voorgrond durven treden. Het heft in eigen handen nemen. Wanneer twee jongen elkaar uitschelden en je merkt dat het wellicht kan escaleren, dan moet je ingrijpen. Je haalt ze uit elkaar en gaat met ze in gesprek. De-escalerend werken noemen we dat. Je bent veel bezig met corrigeren, maar als je respect toont naar een jongere, krijg je dat meestal ook wel terug.

Intrinsieke motivatie

Ik heb de bevoegdheid dat ik zelf sport mag geven momenteel ben ik met een paar jongens bezig met een sportschema. De jongeren zijn hier enthousiast over en dat trekt ook weer andere jongeren aan om ook aan te sluiten. We begonnen met een groepje van drie à vier jongeren, maar inmiddels staan er soms wel acht in de les. Het is mooi om te zien dat ik ze samen met die andere jongeren zover heb gekregen dat ze allemaal gaan sporten, én blijven sporten. En het is niet alleen het sporten, het is het ergens aan beginnen, de focus vasthouden zodat ze het vol blijven houden. Veelal van deze jongeren zijn gewend om ergens aan te beginnen en het niet af te maken, omdat ze geen zin meer hebben. Hier leren we ze ook aan de slag te gaan met die intrinsieke motivatie.

Doorontwikkelen

Al snel nadat ik hier begon, gaf ik aan dat ik mezelf wilde ontwikkelen. Ik ben nu “aspirant” SPM’er (senior pedagogisch medewerker). Ik draai daarbij diensten als IV’er (inrichtingsverantwoordelijke). Als IV’er ben je het aanspreekpunt wanneer er iets speelt bij incidenten buiten kantoortijden. Dit zijn allemaal interessante nieuwe taken voor mij, zodat ik mij door kan blijven ontwikkelen binnen de RJJI!

Meer verhalen uit de praktijk