Van automonteur naar een baan in de gevangenis

Verhalen uit de praktijk

Onze collega Cesar (53) maakte deze opmerkelijke carrièreswitch vorig jaar. Zijn baan als automonteur gaf hij op om arbeidsbegeleider in de Penitentiaire Inrichting (PI) in Veenhuizen te worden. “Het bevalt me heel goed, ik had het eerder moeten doen.”

Cesar
Beeld: ©DJI

Als 18-jarige begon hij aan de opleiding ‘inrichtingswerk’. “Mijn grote wens was om in een internaat te werken.” Het kwam er echter niet van. Hij had de opleiding niet afgerond door een samenloop van omstandigheden. “Maar ja, ik had wel een huis en er moest natuurlijk wel brood op de plank komen.” Dus werd hij - na wat omzwervingen – automonteur en later chef werkplaats in het autobedrijf in zijn woonplaats.

“Ik wilde wat anders”

Maar hij begon het werk steeds minder leuk te vinden. “Er was geen uitdaging meer. Het is tegenwoordig voornamelijk onderdelen vervangen en ik ging het ouderwetse sleutelwerk missen. Ik wilde wat anders.” Zijn oude wens, werken in een inrichting, kwam naar boven. “Ik heb gesolliciteerd en kon de sollicitatieprocedure ingaan. Dat was een lange zit. In oktober 2020 de eerste ronde en mede door corona duurde deze procedure een paar maanden. Een fysieke test, een IQ-test, een gesprek met een psycholoog.”

Hij doorstond deze testen en werd per 1 maart 2021 aangenomen bij PI Veenhuizen. „Dan begint de opleiding. De basisopleiding heb ik afgerond. Hier leer je hoe je moet boeien, fouilleren en hoe je je kunt verdedigen. Maar je krijgt ook theorie en leert over wetskennis en penitentiair recht.”

Motiveren

Inmiddels is Cesar arbeidsbegeleider. “Ik houd toezicht in de werkzalen, waar de gedetineerden werken en begeleid ze tijdens hun werkzaamheden.” Hier worden schuttingen en zonnepanelen in elkaar gezet, verder is er hout- en metaalbewerking. “Voor veel gedetineerden is het wennen, want de meesten hebben voor hun gevangenisstraf niet gewerkt…” Daarnaast begeleidt hij de gedetineerden in het arbeids- en omscholingsproces. „Daarbij probeer ik hen zoveel mogelijk te motiveren om ervoor te zorgen dat ze met een diploma of certificaat de gevangenis verlaten.”

Veiligheid

Of het een gevaarlijk beroep is? “Er zijn zoveel voorzorgsmaatregelen. Het allerbelangrijkste is dat je elkaar respecteert. Er zijn altijd gedetineerden die de grenzen opzoeken en wij bepalen wat de grens is. Ze hebben duidelijkheid nodig. Gaat iemand over de grens, ja dan volgt er straf, in het uiterste geval in de vorm van opsluiting in een isoleercel.”

Cesar wil niet meteen alles weten over een gedetineerde. “De gedetineerde komt blanco bij mij binnen. Ik kan alles over de gedetineerden vinden in de computer, maar ik doe dat meestal niet. Ik laat het over aan de gedetineerden zelf of ze willen vertellen waarvoor zij gestraft zijn.”

Luisterend oor

“Een gedetineerde is een mens net als ieder ander”, zegt Cesar. “Ze zijn al gestraft door de rechter, dus dat hoef ik niet nogmaals te doen. Ook als ze het moeilijk hebben wil ik er voor ze zijn en een luisterend oor bieden. Soms één op één onder het genot van een kopje koffie."

Vacature!

Bekijk de vacatures voor arbeidsbegeleider bij DJI. Meer informatie over de functie vind je op de pagina 'Arbeidsbegeleider'.

Dit artikel is een bewerking van een verhaal dat eerder verscheen in de Steenwijker Courant. Auteur: Wilko Aardema.