Vrijwilligster achter tralies

Deze hoofdrubriek bevat 6 rubrieken:

Weblog

Dini Commandeur is al jaren taalvrijwilligster en bezoekvrijwilligster in de penitentiaire inrichting (PI) Leeuwarden. Zij schreef hierover een column.

Al jaren, om precies te zijn sinds 2005, ben ik als vrijwilligster werkzaam in de PI Leeuwarden. Dat komt omdat een kennis van me het vreemd vond dat ik met gevangenen in Amerika schreef. Of we in Nederland geen gedetineerden hadden die graag positieve aandacht wilden, vroeg ze.

Ze had absoluut een punt en dus meldde ik me aan bij een vrijwilligersvereniging. Ik kon meteen aan de slag. Want een van de toenmalige humanistische raadsvrouwen vroeg of ik, voor de frisse blik van buiten, wilde deelnemen aan een gespreksgroep met gedetineerden. Ik viel met mijn neus in de boter, want de discussies waren zeer interessant.

Bezoekvrijwilligster

Daarna werd ik bezoekvrijwilligster. Ook mocht ik, voor het schrijven van een stukje over geloofsbeleving in de gevangenis, een paar keer helpen bij de kerkdiensten. Voor mij als agnost was dat een bijzondere ervaring. Vooral de één op één gesprekken met de gedetineerden na de dienst waren, net als in de bezoekzaal, boeiend en inspirerend.

Naast gedetineerdenbezoek ging ik tweeënhalf jaar geleden als taalvrijwilligster aan de slag op de afdeling Onderwijs van onze P.I. Daar werk ik nog steeds, met genoegen en plezier.

Senang voelen

Er werken trouwens veel vrijwilligers in gevangenissen, en ook in Forensisch Psychiatrische klinieken.

Vraag een vrijwilliger waarom juist voor dit vrijwilligerswerk is gekozen, dan antwoordt men vaak dat dat uit geloofsovertuiging of menslievendheid is. Natuurlijk is er ook ander vrijwilligerswerk dat men vanuit die overtuigingen kan doen. Het is belangrijk dat je je bij je werk senang voelt, en dat je er energie van krijgt. Dat het werk interessant is, en voldoening geeft. En voor veel vrijwilligers zijn dat de redenen voor het werken met gedetineerden en ex-gedetineerden.